ayna ayna

 

Bir araç'la kendime bakıyorum.Kendimi göstermek için sana... aynayı kullanıyorum. Ayna ve araç olmasa ne ben, ben'i görebilirdim ve ne de sen beni..

"Bir" değil  "iki" yim ya , ondan bu görünme isteğim.Bir mucize içimde olup bitiyor. Bakıyorum, neler görüyorum. Hem görüyor hem gösteriyorum. Hem ağlıyor hem gülüyorum. Görüyor, ağlıyor, gösteriyor gülüyorum.

yosun

derin umut

içimde bir şiir var

beni paramparça edecek çıkarken dışarı

yağmurlar yağıyor gözlerimden

bereket...

toplayın tohumları, atın saçıma

yeşerecek bu sene başımda meyve ağaçları.

bir kediyle koltuk kavgası yapmakla geçen günlerim

öylesine verimli ki

büyütüyorum içimde yaşamın gerçek şiirini

ballı limonlu karabiberli ıhlamur
sonra sıcak bir uyku
yalnız değilim 
benim içimde bir dünya ve ben de o dünyanın içindeyim.






yosun
24.12.2009
alsancak

bitter doğum

Bir adın yok senin.

Sen, kutuda kalan son şeysin.

Sesin yok, ancak yaprağa düşen bir damladır sesin.

Dokunuşun yok, ellerin tüy senin ve çok belirgin bir kokun da yok.

Neredeyse yok gibiydin...

Tadına bakmak lazım senin.

Bir ısırık almak yeter senden, çikolataya gömülmüş tatlı bir ölümle aynı anda gelen bitter bir doğum için

yosun

1457' nin dedesi

 

Bilmem gördün mü hiç 20 yaşında kedi ?

Yürüyemez hale geldi de gene vazgeçmedi.

Yüzünde tırmık izleri; gençlerin yaşlı olana ihaneti.

Dayanamadı bu haline yirmi yıldır ona bakan terzi,

Ölüm, bir şırınganın ucundan tatlı uykuyla geldi.

...

Karanlığımın ay’ı
Karanlık ay’ım
Herkes gün’e doğar
Ben geceye yatarım
Tam buluşma anında güneş tanrısıyla Selene.
Ben onların birleşmelerinden doğan çocuğum.

Patikalara ilk ışıklar süzülüyor sık ağaçlar arasından
Mutfaklı,yatak odalı, misafir odalı patikalar.
Kapılı, pencereli,sıkı sıkı çekilmiş perdeli patikalar.
Üst üste, alt alta, dipdibe patikalar.
Yılan sinsiliği, akrep zehiri
Kedi huzursuzluğu ve köpek itaati
Bu patikaların içinde…

Karanlığımın ay’ı
Karanlık ay’ım
Herkes geceye yatar
Ben güne doğarım.


25.o1.2oo8
Narbel

soğuk yeşil deri koltuk

Kim bilir ki
Kimin eksilip kimin çoğaldığını
Bir karanlığın içinde soğuk , sahte deri bir koltukta
Vücuduna hançerler sokarak kendi kanını akıttığını
Ve yine de yine de ölmediğini
Ayağa da kalkamadığını
Kim bilebilir

karanlık gün

İçinde kocaman boşluklar olan adamların
boşluklarını doldurdum
evrenin pırıltılı sonsuz ışığını
kendim yansıttım boş kalplerine de
hiçbir karşılık alamadım aşağılanmaktan başka.
Başarılıyım sihirli ışığımı
en derin karanlığım yapmakta.
Güzel yüzlerin arkasındaki ölüm boşluğunu görmedim
kör etti çünkü beni kendi yaldızlı ışığım
Bir ışıkla doğdum
ve o ışıkla ölmekteyim.

24.01.2008
Narbel-İzmir

annesiz kalmış çocuklar korosu

Annesiz kalmış çocuklar korosunun hıçkırıkları mı bu duyduğum ?
Yine bir çocuk kendini mi asti ?
Duyuyor m usun, bak, nasıl da uğuldaşıyorlar, Nicholas ?
Sen de onlara katılmaya gidiyorsun, bizi bırakıyorsun Nicholas.
"Sırça Fanus" un içinde, somon balıklarıyla yaşadın kucak kucağa
Senin suçun yok, Lady Lazarus koydu seni o fanusa
Ellerin titriyor mu ipi geçirirken boynuna ?

Senin suçun değil, Nicholas, kimsenin suçu değil
Bir sabah uyandın, başucunda ekmek,süt ve Frieda...
Ekmek etin oldu, süt kanın
Ne bir kadın ekledin kendine, ne de ondan olacak bir çocuk
Bu güne kadar annenin başucuna bıraktıklarıyla yaşadın
Merak ediyorum
Acaba aç mıydın ipi geçirirken boğazına ?

Senin de sıran geldi, ölüyü oynadığın oyunda
Şimdi ölmek sırası sende, Lady Lazarus'tan sonra
Annesiz kalmış çocuklar korosunun uğultuları artıyor
Tutmuş kollarından sana eşlik ediyor
Sol kolunda Sylvia; sağında Asia,
Çıkıyorsun mavi - beyaz bir sehpaya
Ne çabuk öldün Nicholas
Sen de katıldın annesiz kalmış çocuklar korosuna.

yosun
26/03/2009