1457

ANNEANNEM ALZHEİMER

2011-02-06T00:46:00.000+02:00

Ona bakıyorum.... İzliyorum: Kocaman yüzünde, eskiden tombişçik olan yanakları, bulldog gibi sarkmış.Kaşları, kirpikleri beyaz. Ağzı, önde eksik dişleri yüzünden bir canavarınki kadar korkunç. Yüzü asık. Kendi kendine konuşuyor."Şurda siyah masanın başındaki adamlardan biri gelmiş, şöyle böyle bir şeyler demiş, o böyle söylemiş, sonra vurmuş kapıyı gitmiş, kapkara bir arabası varmış, tekerlekleri kaydıra kaydıra gitmiş...."
"Bir bileziği varmış ince. Onu bulamamışmış. Heryeri arıycakmış yarın." "Evde parası varmış, saklamış.Eğer ki torunlarından biri gidip alırsa o parayı, polise şikayet edicekmiş. Bakalım bakalım o zaman ne olucakmış. Hapislerde çürüyecekmiş kim yaptıysa" Böyle o kadar çok şey yazıyor ki, bu kadın bunadıktan sonra polisiye yazarı oldu resmen. Zannedersin Agatha Cristie dirilmiş, yanıbaşımızda ..... Bizimki yazılı değil ama sözlü edebiyat yapıyor. Sözlü korku edebiyatı... Karşılaşmaktan korkuyorum zaman zaman. Penguen gibi yürüyerek, yavaş yavaş yaklaşıyor. Ve o dayanılmaz , herşeye sahip olma isteğiyle, bu kez Kaptan Mağara Adamı gibi ...
Ters çevirip silkelesen, kilosu kadar eşya, nesne, birşeyler birşeyler işte...... dökülecek. Kleptomani denen bu şey, bu çalma hastalığı, alzheimerla promosyon olarak gelen bir şey mi, yoksa ondan ayrı mı var, bilmiyorum ama ikisi birden çok fazla. Bir nörolojik hastalığı daha, anneannemi bilmem ama ben kaldıramam. Ha ! Bir şey daha var. Suyun asit falan olduğunu zannetseniz herhalde sadece ondan delicesine uzak durursunuz... Anneannem de işte öylesine uzak, öylesine dokunmak istemiyor suya. Zamanla değişen kokusu, var olduğu yeri hayvanat bahçesine çeviriyor. O, kokusuyla bir deve...yayılıp oturuşuyla, sağı solu izleyen garip, sevimli kafasıyla yaşlı, tüyleri yer yer dökülmüş bir dişi deve... Ben, kendimi, ne olduğumu bilemediğim bir hayvan gibi hissediyorum. Belki maymun, bebeği sırtına yapışmış... Kendi kafesinden devenin kafesine bakan... Ona dokunamayan, dokunmayan... Bakmak ta pek istemediği, ama ...o deveyle ilgili en çok çalışan organı burnu olan bir Çığlık Atan Maymun. Annemin ne olduğunu biliyorum ama: Biz hayvanların kafeslerini temizleyen bakıcı ve eğitici...
Pek çok sebep var onu bu hastalığın kucağına iten. Hepsi tek tek çok üzücü ama her şeyden daha üzücü olan, bir yaşlıya duyamadığım hayranlık. Onun bizlere, torunlarına veremediği bilgelik... İnsanın, insan olarak değerinin zamanla artması gerek. Gençlerin, kenarda oturan, koruyucu, kollayıcı, sıcak ve bilge bir yaşlıya ihtiyaçları var. Tek bir sözüyle insanın dünyasını değiştirebilecek bir bilgeye.
Ben, anneannemde böyle bir şeylerin kırıntılarını görebiliyorum ama o çok hasta . İnsan bir bebeği çok sevebilir ama bir bebek yaşlı bir bedenin içindeyken, insan ne hissedeceğini fena halde şaşırıyor... Fena halde... Fena..............
Ona bakıyorum....İzliyorum. O kadar sıkılıyor ki, konuştukça konuşmak istiyor. Hiç susmamacasına konuşuyor. Ortalıkta söylenip geçilen sözcüğü geç, tek bir harfi bile kaçırmak istemiyor. Ara ara sustuğunda, gözlerinde bir boşluk... Silikleşmiş insanları, hatıraları, unutulmaya yüz tutmuş yerleri görür gibi oluyorum.
Bir insanın unuttuğunu bilmek, hatırlıyor olmak yani, hoş bir duygu değil . Yaşamını bir yerlerde kaybetmiş bu kadına, bu yabancı kadına, "işte hepsi burda merak etme" diyemiyorum. Tüm geçmişin yanıbaşında aslında, ve , "ben senin geçmişin'im, diyemiyorum.
Ona sadece bakıyorum... Kocaman ve zamanla büyüyen bir boşluk görüyorum.

ADAMIN BİRİ KENDİNİ YAKAR VE.......DEVRİM BAŞLAR

2011-02-04T18:26:00.000+02:00

Tunus'ta üniversite mezunu bir seyyar satıcı, tezgahı elinden alındığı için kendini yaktı ve Tunus'ta dayanma sınırını çoktan aşmış halk, sokaklara döküldü... Arap dünyasında devrim başladı. Şimdi her dakika Mısır' da olanları izliyoruz...
Amerika bu topraklarda ipleri elinden kaçırdı.
İnternette en beğendiğim Yasemin Devrimi fotoğraflarını ve Mısır 'daki ayaklanmanın fotoğraflarını paylaşacağım.
KaosGL'nin sitesine baktığımda, hiç aklıma gelmeyen bir bakışa da rastladım. Tunus'ta başlayan değişimden sonra eşcinsellerin durumu nasıl olacak ? Tunus'ta 1913'ten beri karşılıklı rızaya dayalı anal ilişkinin cezası 3 yıl hapis...ama görece özgür bir seçim... çok komik doğrusu. Zeynel Bin Abidin diktatörlüğü şunu diyordu yani: ha! istediğiniz gibi sevişin eşcinseller...bunda özgürsünüz ama 3 yıl yatmak ta özgürlüğünüzün bedeli... İran' a Ahmedinejat' la röportaja giden bayan muhabirin şu anlattıkları geldi aklıma:

AHMEDİNEJAT: Bu ülkede istediğinizi yapmakta özgürsünüz.
MUHABİR BAYAN: Şu an başım açık gezebilir miyim burada.
AHMEDİNEJAT: Gezebilirsiniz tabii ama bunun için size saldırabilme özgürlüğünde olanlar da var.

Yani bunun gibi bir şeydi...
Kaos GL'nin sitesinde, Fransız eşcinsel dergisi TETU'nun Tunuslu yönetmen Mehdi Ben Attia ile yapılmış röportajı var. Eşcinsellerin hali nice olacak diye...
( http://www.kaosgl.org/icerik/tunus_devrimi_lgbtleri_de_ozgurlestirecek_mi )

TÜM FOTOĞRAFLAR MÜTHİŞ. FOTOĞRAFLARI ÇEKEN FOTO MUHABİR ARKADAŞLARIN GÖZLERİNDEN ÖPERİM. ADLARINI BURAYA YAZABİLMEK İSTERDİM.

hayvanlar hakkında

2010-08-29T20:45:00.000+03:00

kafesler ve cam bölmelerde evcil hayvan satan petshopları felaket şekilde kınıyorum. önerim, kendilerinin de en az 1 ay aynı şekilde yaşama cezasına çarptırılmaları.
bazı dükkanların önünden geçiyorum ve cam bölmelerinde yavru kedileri ve köpekleri izliyorum. öyle masum öyle tatlı ve bezmiş görünüyorlar ki, küçücük bebek gözlerinin feri sönmüş. kendilerine ayrılmış bölmelerde ikişer üçer, bazen de yalnız başlarına duruyorlar. koşamıyorlar, istedikleri bir yeri beğenip orada şekerleme yapamıyorlar. bu inafsızlığa inanamıyorum. onları sevmek te yasak. hiç dokunulmuyorlar. satılana kadar böyle manyakça bir işkence ile yaşıyorlar. ya satılmzlarsa ? bazısının uyutulduğunu duydum.
bu hayvanları görünce, petshop sahibini o küçücük bölmelere kapatmak geliyor içimden.

BEBEĞİN GÜNCESİ 2 "Tanrı Olmayı Hazmedebilmek"

2010-08-09T01:58:00.003+03:00

Dört buçuk ay geriye gidiyorum. 18 Mart tarihine. Perşembe günü. İçimdeki zamanını dolduran bebeğimin gelmeye hala niyeti olmayınca suni sancıyla doğumu başlatmaya karar veren doktorum, saat sabah 7 de hastaneye gelmemizi söyledi. "Bugün doğurucam ben" diyerek hastaneye gitmek çok garip bir psikoloji içine soktu beni. Karmakarışıktım. Heyecan, merak..... belki tanımlamaya kalksam, farklı disiplinlrden tanımlamalarla açıklamaya çalışacağım. 34509504830805804 X 1 = 2 gibi bir tanım getirebilirim matematikçe düşünürsem.

           34509504830805804, benim içimde var olan düşüncelerin, yani hissettiklerimin sayısı. Çarpı 1, beni temsil ediyor. Yani o sayıda düşünce, bir bedenle çarpılınca, 2 ' ye eşit oluyor.2 ise Umut ve ben sanırım. Ya da bebek ve ben....ya da Umut ve bebek...

          Veya mesela bir Mantık formülü ile şu şekilde açıklayabilirim: Aşık olan mutlu ise, mutlu olan hastaneliktir.Her hastanelik olan da mutludur.

Daha fazla tanımlamaya gerek yok. Karmakarışığım işte ama içimde olmayan tek şey "korku". Asla korkmadım. Ne çekeceğim sancılardan, ne de doğum anından. 

          İçimdeki yaratığı o kadar merak ediyordum ki, belki de hayatım boyunca hiç bir şeyi bu kadar çok merak edemem. Elimin altında, birkaç katman derinin içinde bir bebek var. Akşam olunca onu kucağıma alacağım. Bu his, insanı allak bullak ediyor.

          Bu allakbullaklık, Anne olmaktan daha çok, Tanrı olmayı hazmetmeye çalışan bünyenin karmaşası. Kadının bir organı,  Allah'ın bir ismi değil mi zaten ?

İşte vahşi bir hayvan gibiyim. Doğuruyorum. Ne kadar modern ve kibar olmayı öğrenmiş olursak olalım, bütün kadınlar bacaklarını açıp, içlerinden birşey çıkarıyorlar. Tüm mahremlik kalkıyor.Orası kan içinde. Kan ve birçok sıvı. Bütün çaban, o kutsal bilgiyi tüm dünyaya sunmak üzere dışarı çıkarabilmek için oluyor.

Bebek çok "saf bir bilgi", dünyaya gelen... Bu bilginin gizemini çözebilmek ve saflığını koruyabilmek gerek o büyüdükçe. Bebeğin, bir "bilgi" olmaktan, "bilme"ye doğru giden yoluna çok iyi rehberlik etmek gerek.

          "Yok"tu...Birkaç saat sonra bir bebek alacaksın kucağına. Senin bebeğin...Sizin bebeğiniz. Kocaman bir dünya. Senin dünyandan ayrı, koskocaman bir hayat...

Bu fotoğrafta benim için punktum noktası, bacağın bağlanmış olması. Aklıma, doğum sırasında kalkamaya çalışan kadınlar olduğu fikrini getiriyor bu görüntü.

Hemşirenin eldivenleri, oradaki durum hakkında sağlam bir fikir veriyor... Epey kanlı. Ama korkulucak birşey yok.

    Bu an anlatılamaz. Büyük bir şaşkınlık.Mucize gibi. Onu elimde tuttuğum gerçekliğini idrak edemiyorum. Ona dokunuyorum ve ister istemez kontrol ediyorum vücudunu. Bir problem var mı diye.

Onu kokluyorum. Öyle harika ki. Ağlaması çok iyi hissettiriyor. Ağlamak, yaşama tutunmak demek.

İnsan, kutsal bir bilgi olarak dünyaya geliyor. Bazısının üstü betonla örtülüyor, bazısı siliniyor. Bazısı da yeşeriyor, büyüyor. Koskoca evreni etkileyecek bir enerji oluyor insan.

BEBEĞİN GÜNCESİ 1

2010-08-07T01:02:00.001+03:00

Öylesine bir sıcaklık ki, tüm yaşam enerjimi alıyor ve Derin de uyuyamıyor. Vücudunda isilik denen kırmızı noktacıklar çıktı. Şimdi küçük bir vantilatör onu serinletiyor. Tatlı uyku perileriyle uyuyor. Kolları ve bacakları iki yanına açılmış.Sanki bana sarılmayı bekliyor.

           Pamuk yumuşaklığına buluyor olduğu her yeri. Ona bakınca, onu görünce ve onu göremediğim ama düşündüğüm zamanlarda içimi, unu ve şekeri fazla kaçmış ocakta soğuması beklenen yeni yapılmış muhallebi gibi bir şey kaplıyor. Derin bir nefes aldıran......çünkü onun sevgisini hissettiğimde o hissi içime sığdırabilmek için deriiiiiiiiiiiinnn bir nefes almam gerekiyor.

           Uyurken Demir ilacını vericem .şimdi...birazdan...Gün içinde 2 saat emmediği bir zaman yakalayamıyorum (Demir ilacı ve süt arasında 1 saat olmalı. Emdikten 1 saat sonra ilacı veriyorum, ilacı verdikten 1 saat sonra da emziriyorum. Bu da 2 saat emmemek demek. Süt ve süt ürünleri Demiri sıfırlıyor.)

           Yanına gidip kıvrılıvericem orada. Çingene gibi her yerde yatmayı, bir orada bir burada uyumayı çok seviyorum. 

Antoni Casas Ros " Almadovar Teoremi" nden Alıntı

2010-08-07T00:41:00.001+03:00

"... Gözden, bakmaktan gelen yaratıcılığın , sevincin en saf tarifi bu. Sokak serserilerinde en çok sevdiğim şey budur. Hızlı ve iyi bakmasını bilirler. Hayatları buna bağlı. Tehli,kede olmayan insanlar çok gevşektirler. Duyuları küfleniyor. Bütün hayatları pas içinde. İçinde dolaşmayı sevdiğim şüpheli, kaçak dünyalarda bakışın keskinliği, ışıması, parlaması var. Le Petit Robert' de Balzac' tan alınmış şu cümleyi hatırlıyorum: "Kadın mı erkek mi belli olmayanların şüpheli dünyası." Hem ses olarak hem de kafada canlandırdıklarıyla muhteşem bir cümle, Almadovar' ın yorulmadan incelediği dünya işte bu. Bana bakışı, siyahla beyazın hiçbir zaman gri olmaması, birbirleriyle flört ederek titremesi gerektiğini bilen , tesadüfü yok eden bir dil darbesiyle şaşıran bir bakış....."

Patrick Demarchelier "Light Black"

2010-08-03T23:34:00.002+03:00

Patrick Demarchelier' nin setinde model olarak çalışırken, aynı zamanda ışıkçı da olabilirsiniz. Hem böylece çift maaş almış olursunuz.Paraya para demez, zenginliğe doyarsınız.
Demarchelier' nin Şubat 2008 Italyan Vogue Dergisi için yaptığı çekim, "Light Black" , plastik bebek gibi duran modelleri, çekim mekanı ve incelikli kurgusuyla çok dikkat çekici.
Modeller, ellerine birer ikişer, kablolu çıplak ampuller almışlar.
"aklıma çok iyi bi fikir geldi " der gibiler..
."kafamda bir ampul yandı"

Demarchelier Mobilya' nın yeni ayaklı abajur koleksiyonunun katalog fotoğrafları gibi olmuş olan bu çekim, Patrick Amca' nın yaratıcı beynini kanıtlar nitelikte.
Demarchelier' nin kadınları, organik değil, oldukça plastikler. Bu, fotoğraflarda istenen bir şey tabiki. Patrick Demarchelier, aklından geçeni aktarmakta asla başırısız olmaz. Irving Usta da öldükten sonra, daha tecrübeli biri yok herhalde zira fotoğrafçı, 1944 Paris doğumlu. Biraz tecrübeli yani...

İşte Light Black :

melekler güncesi 2

2010-05-26T13:31:00.001+03:00

Meleklerle çok az ilgilendim bende oldukları sürece ama onlara ayırdığım kocaman odanın küçük beyaz köşesine hep uğradım ve gülümsedim. Derin' le gitmeyi de ihmal etmedim. Fakat, koşturmakla geçen dakikalar, saatler ve günler, geçti...Büyük bir hızla geçti. Daha önce olmadığı kadar hızlı geçti... Melekleri postalamak için kimseyle konuşamadım. Ama Amerika'da yaşayan bir arkadaşımı son gün kandırdım ve melekleri, saat farkını da gözeterek ona yolladım. Sabah 6 buçukta gönderdim melekleri, o da Amerika'da akşam 10:30 da aldı. Bir aksilik oldu önce: Ben adres yazıp yollamayı unuttum. Ben göndermiş olmadan akşam 10.30 da arkadaşım melekleri karşılama ritüelini yapmış. Sonra ben " ay dur dur ben unuttum !!! adres!!! madres!!!! yolluyorum!!!! tut, yolladım, al melekleri!!!! " derken , merasim de bozuldu gibi. Ben arkadaşıma , melekleri kabul ederse ona 3 kişiyi bulacağımıza söz verdim ama kendim için bulamadığımı onun için nasıl bulabilirdim ki!
Melekler artık benden çıkmıştı. Bir oh çekemedim doğrusu çünkü şimdi bir sorumluluğum daha vardı.Bir 3 kişi nasıl bulacaktım ki. Beş gün, dakika dakika, saat saat, gün gün hemen çabucak geçti ve ben arkadaşımın göndereceği 3 kişi aramadım bile.
Sonra garip bir şey var, melekler hiç gitmemiş, evdeymişler gibi hissediyordum hep. Arkadaşım da sanki gelmemişler gibi hissediyorum dedi.
Acaba melekler bende miydi????
Arkadaşıma 3 kişi bulamadım diye melekeleri yine bana gönderdik. Gönderdiğim kapıdan, sözümona melekleri yine karşıladım.Ama diyorum ya, melekler zaten hiç gitmemiş gibiydiler... Bir de, geçen haftadan kalan solmuş çiçek, dileklerin olduğu kağıt,çürük elma hala beyaz köşede duruyor diye ben de yenilerini koymadım.Bunu yapmaya ne isteğim ne enerjim yoktu.
Şimdi ben,
melekleri kendimde bıraktım. Kimseye göndermedim.Sadece 1 kişiye yolladım, o da ritüele uygun olmadı ve arkadaşım melekleri bana geri gönderdi. İkimiz de huzursuz olduk. Uykularımız kaçtı.Sonuçta melekler hala bende. Bir köşeleri falan da yok. Bütün ev onların artık. Birlikte sonsuza dek yaşayacağız. Umarım melekelr bana küskün değillerdir. Bir ritüel yaşıyorduysa da, ben o ritüelin kökünü kuruttum galiba.
Bu konuda ilk günler huzurum kaçmıştı ama artık hiç birşey hissetmiyorum. Dileklerim olucak mı olmayacak mı, bilmiyorum.
Sonuç: Derin'den ve işten başka bir sorumluluk alma! Ne kadar ilahi olursa olsun...

melekler güncesi 1

2010-05-08T23:02:00.003+03:00

Arkadaşım melekleri bana yolluyor bu akşam. Saat 19:30.... Melekler üç saat sonra gelecekler. Onlara inanıyorum.....

Aslında inandığım hiç bir şey yok ama ben inanmıyorum diye, var olan şeyler varlıklarını yitirecek değiller.

Bugün ve bundan sonraki dört gün, hiçkimsenin inanmadığı kadar çok inanıcam onlara. Çünkü onlar bana inanıyorlar. Sadece benim inanmamı bekliyorlar.
Tüm güzellikleri vermek için, sadece senin inanmanı bekleyen bir şeylerin olduğunu bilmek çok huzur verici.

Bunu kendimden biliyorum : Gerçek bir sevgiye, bana inanan birine tüm sevgimi, sadakatimi, kadınlığımı, çocukluğumu, herşeyimi verirdim.Verdim de...
Ben meleklere inanırsam, onlar bana güzelliği verirler.

Ama bugün başlayan inancım, bir karşılık alacağımı ummaktan değil... Sadece onların varlığına inanmak istiyorum. Bana bir şeyler vermek zorunda değiller bu inancımın karşılığında.

3 SAAT SONRA
Melekleri yaklaşık 10 dakika beklettim çünkü evde umut ve ersen vardı. Çıkmak üzereydiler. Onları karşılarken yalnız olmak istedim .
Onları içeri almak biraz garipti. Görmediğim birşeylere nasıl davranacağımı bilemedim.kullanılmayan odada tatlı bir köşe oluşturdum. beyaz bir gül, kavanozun içinde, beyaz mumum ve annemin şoktan kilosu 1 liraya alıp bana getirdiği rengi solgun ama tadı fena olmayan elmalardan en güzrl olanını seçip yıkadım ve oraya koydum.
biraz oturup onları beklettiğim içn özür diledim. çok heyecanlandım ve biraz da korktum. gözlerimi kapayamadım sessizce onlarla konuşurken.
onlara bu kadar inandığım için kendime biraz deli gözüyle bakmıyor değilim.
dileklerimi yazdığım kağıdı kendim yapmıştım. yıllardır ne için kullanacağımı bilemeden yaptığım kağıtları sakladım. bana öyle değerli geliyorlar ki, hiçbirşey yazamadım onlara. bugün kullandım işte.
herşey çok özel oldu. ben öyle hissettim. onlara derin i de gösterdim.

şimdi evde melekler var.

şeyyy. biraz dışarı çıksam alınmazsınız değil mi? saturday night fever...

tuvalet kağıdı

2010-05-04T20:38:00.002+03:00

tuvalet kağıdı:
olmadığında mutsuz olduğum şey.
nezle günlerin kurtarıcısı.

ayna ayna

2010-03-06T21:32:00.001+02:00

Bir araç'la kendime bakıyorum.Kendimi göstermek için sana... aynayı kullanıyorum. Ayna ve araç olmasa ne ben, ben'i görebilirdim ve ne de sen beni..

"Bir" değil  "iki" yim ya , ondan bu görünme isteğim.Bir mucize içimde olup bitiyor. Bakıyorum, neler görüyorum. Hem görüyor hem gösteriyorum. Hem ağlıyor hem gülüyorum. Görüyor, ağlıyor, gösteriyor gülüyorum.

yosun

bikini

2009-12-25T14:49:00.000+02:00

yemek fotoğrafları

2009-12-25T13:14:00.000+02:00

gelip geçici 2

2009-12-25T11:47:00.001+02:00

gelip geçici

2009-12-24T22:52:00.000+02:00

üç

2009-12-24T21:11:00.001+02:00

derin umut

2009-12-24T20:47:00.002+02:00

içimde bir şiir var

beni paramparça edecek çıkarken dışarı

yağmurlar yağıyor gözlerimden

bereket...

toplayın tohumları, atın saçıma

yeşerecek bu sene başımda meyve ağaçları.

bir kediyle koltuk kavgası yapmakla geçen günlerim

öylesine verimli ki

büyütüyorum içimde yaşamın gerçek şiirini

ballı limonlu karabiberli ıhlamur
sonra sıcak bir uyku
yalnız değilim
benim içimde bir dünya ve ben de o dünyanın içindeyim.

yosun
24.12.2009
alsancak

yer-gök-giz

2009-12-04T23:51:00.003+02:00

Gökte olanı yere indirmek günahtır:

Bir sır paylaşılırsa sırrı yaşayandan başkasıyla; sırrın büyüsü kaçar.Bazı şeyler gizli kalmalı zira anlamaz ağacın kovuğundan ya da kuyudan başkası onları. Göktedir sırlar, oysa yerin dibindedir insanın kulağı.

yosun

bitter doğum

2009-12-04T23:41:00.001+02:00

Bir adın yok senin.

Sen, kutuda kalan son şeysin.

Sesin yok, ancak yaprağa düşen bir damladır sesin.

Dokunuşun yok, ellerin tüy senin ve çok belirgin bir kokun da yok.

Neredeyse yok gibiydin...

Tadına bakmak lazım senin.

Bir ısırık almak yeter senden, çikolataya gömülmüş tatlı bir ölümle aynı anda gelen bitter bir doğum için

yosun

1457' nin dedesi

2009-12-04T23:30:00.002+02:00

Bilmem gördün mü hiç 20 yaşında kedi ?

Yürüyemez hale geldi de gene vazgeçmedi.

Yüzünde tırmık izleri; gençlerin yaşlı olana ihaneti.

Dayanamadı bu haline yirmi yıldır ona bakan terzi,

Ölüm, bir şırınganın ucundan tatlı uykuyla geldi.

ne yiyorsak oyuz*

2009-11-30T22:59:00.001+02:00

          High Palains'te bir yerlerde bir mezbahadayım. Burası ülkenin en büyük mezbahalarından biri. Her gün yaklaşık beş bin baş sığır tek sıra halinde buraya giriyor ve şekil değiştirmiş olarak buradan çıkıyor.
          Yukarıdan geçen asma bir yük arabasından sarkan sığır parçaları bir grup adama doğru ilerliyor. Adamların bir elinde büyük bir bıçak, öbür elinde çelik bir kanca var. Kancalarla eti yakalayıp bıçaklarıyla girişiyorlar. Garip sesler çıkararak var güçleriyle ete darbeler indirmeye başladıklarında ortamın havası aniden değişiyor, bir ilkellik hissi hakim oluyor. Makineler artık birşey ifade etmiyor; gözlerimin önünde olanların binlerce yıldır olagelmiş şeylerden farkı yok: etler, kancalar, bıçaklar ve daha fazla et kesmek için çabalayan adamlar.
         Bir işçi elindeki elektrikli testereyle sanki kereste kesermiş gibi bir sığırı ikiye bölüyor, sonra bu yarım sığırlar yanımdan kayarak soğutucuya giriyor.
         Bir adamın elini sığırların içine soktuğunu, çıplak elleriyle onların böbreklerini çıkardığını, sonra bu böbrekleri metal bir oluğa attığını görüyorum; her yeni hayvanda, sürekli aynı şeyi tekrarlıyor. Bir paslanmaz çelik rafın üstü dille dolu. Whizzard' lar kesilmiş kafalardan et sıyırıyor, onları neredeyse Georgia O' Keeffe ' nin tablolarındaki beyaz kafataslarına benzer hale getiriyor. Bilek seviyesinde olan ve altımızdaki devasa tekneye akan kanın içinde yürüyoruz. Hattın başına yaklaşırken canlı hayvanlara verilen şokun sesini duymaya başlıyorum. Düzenli bir pop, pop, pop sesi.
        "Bıçakçı" adı verilen bir işçi, sekiz buçuk saat boyunca bir kan ırmağının ortasında dikiliyor. Her tarafı kandan sırılsıklam olmuş halde yaklaşık on saniyede bir bir dananın şah damarını kesmekten başka hiçbirşey yapmıyor.
         Bir adam dönüyor ve bana gülümsüyor. Güvenlik gözlüğü ve kask takıyor. Yüzünün her tarafını beyin parçacıkları ve kan kaplamış. Ona "devirici" diyorlar, sığırları binada ilk olarak o karşılıyor. Sığırlar dar bir kanalın içinde yürüyor ve kapalı giriş kapısı tarafından bloke edilerek onun önünde duruyorlar, devirici bir sersemleticiyle kafalarına ateş ediyor. Sersemletici dediğim uzun bir hortumla tavana bağlanmış bir hava tabancası. Sığırları bayıltan çelik bir ok fırlatıyor. Hayvanlar biraz sonra başlarına ne gelceğinden habersiz yukarı doğru yürümeye devam ediyorlar; devirici onların tepesinden dikiliyor ve ateş ediyor. Sekiz buçuk saat boyunca hayvanlara ateş etmekten başka birşey yapmıyor. Benim orada olduğum süre içerisinde birkaç defa ıskaladı ve aynı hayvana iki kere ateş etti. Bir dana düşer düşmez bir işçi arka ayaklarından birini yakalıyor, bir zincire bağlıyor ve zincir devasa hayvanı havaya kaldırıyor.
        Birkaç dakikalığına deviricinin hayvanları devirmesini seyrediyorum. Güçlü ve heybetli hayvanlar bir saniyede gidiveriyorlar, bir raydan aşağı sarkıtılmış, kesilmeye hazır hale geliyorlar. Bir dana zincirinden kayıyor, yere düşüyor ve kafasını taşıyıcı bandın bir ucuna kaptırıyor, üretim hattı duruyor. İşçiler sersemlemiş ama canlı danayı makinadan kurtarmak için uğraşıyorlar. Artık göreceğimi gördüm.

* metis ajanda 2009 hayvanlar ve insanlar
   "Eric Schlosser Hamburger Cumhuriyeti: Amerikan Fastfood Kültürünün Karanlık Yüzü"

jackson pollock bir şair

2009-11-16T02:32:00.000+02:00

öz bellek yolcularının dikkatine !!!

2009-11-16T02:17:00.000+02:00

...

2009-11-16T01:44:00.001+02:00

Karanlığımın ay’ı
Karanlık ay’ım
Herkes gün’e doğar
Ben geceye yatarım
Tam buluşma anında güneş tanrısıyla Selene.
Ben onların birleşmelerinden doğan çocuğum.

Patikalara ilk ışıklar süzülüyor sık ağaçlar arasından
Mutfaklı,yatak odalı, misafir odalı patikalar.
Kapılı, pencereli,sıkı sıkı çekilmiş perdeli patikalar.
Üst üste, alt alta, dipdibe patikalar.
Yılan sinsiliği, akrep zehiri
Kedi huzursuzluğu ve köpek itaati
Bu patikaların içinde…

Karanlığımın ay’ı
Karanlık ay’ım
Herkes geceye yatar
Ben güne doğarım.

25.o1.2oo8
Narbel

soğuk yeşil deri koltuk

2009-11-16T01:40:00.002+02:00

Kim bilir ki
Kimin eksilip kimin çoğaldığını
Bir karanlığın içinde soğuk , sahte deri bir koltukta
Vücuduna hançerler sokarak kendi kanını akıttığını
Ve yine de yine de ölmediğini
Ayağa da kalkamadığını
Kim bilebilir

karanlık gün

2009-11-16T01:37:00.000+02:00

İçinde kocaman boşluklar olan adamların
boşluklarını doldurdum
evrenin pırıltılı sonsuz ışığını
kendim yansıttım boş kalplerine de
hiçbir karşılık alamadım aşağılanmaktan başka.
Başarılıyım sihirli ışığımı
en derin karanlığım yapmakta.
Güzel yüzlerin arkasındaki ölüm boşluğunu görmedim
kör etti çünkü beni kendi yaldızlı ışığım
Bir ışıkla doğdum
ve o ışıkla ölmekteyim.

24.01.2008
Narbel-İzmir

bir gülcü bir gülcüye bir gül verir

2009-10-31T00:04:00.003+02:00

Bir gülcü bir gülcüye bir gül verir

Ağlaşıp dururken, sıkılırken dünya,

Bir anda gülüverir.

annesiz kalmış çocuklar korosu

2009-10-29T23:23:00.003+02:00

Annesiz kalmış çocuklar korosunun hıçkırıkları mı bu duyduğum ?
Yine bir çocuk kendini mi asti ?
Duyuyor m usun, bak, nasıl da uğuldaşıyorlar, Nicholas ?
Sen de onlara katılmaya gidiyorsun, bizi bırakıyorsun Nicholas.
"Sırça Fanus" un içinde, somon balıklarıyla yaşadın kucak kucağa
Senin suçun yok, Lady Lazarus koydu seni o fanusa
Ellerin titriyor mu ipi geçirirken boynuna ?

Senin suçun değil, Nicholas, kimsenin suçu değil
Bir sabah uyandın, başucunda ekmek,süt ve Frieda...
Ekmek etin oldu, süt kanın
Ne bir kadın ekledin kendine, ne de ondan olacak bir çocuk
Bu güne kadar annenin başucuna bıraktıklarıyla yaşadın
Merak ediyorum
Acaba aç mıydın ipi geçirirken boğazına ?

Senin de sıran geldi, ölüyü oynadığın oyunda
Şimdi ölmek sırası sende, Lady Lazarus'tan sonra
Annesiz kalmış çocuklar korosunun uğultuları artıyor
Tutmuş kollarından sana eşlik ediyor
Sol kolunda Sylvia; sağında Asia,
Çıkıyorsun mavi - beyaz bir sehpaya
Ne çabuk öldün Nicholas
Sen de katıldın annesiz kalmış çocuklar korosuna.

yosun
26/03/2009

şopar

2009-10-06T15:38:00.006+03:00

"korku ve titreme"

2009-08-09T22:43:00.002+03:00

Tanrı İbrahim'e dedi ki; git ve bana bir evlat kurban et !
İbrahim cevap verdi: "Aman Tanrım ! Bana büyük bir yük yüklüyorsun !" *

* Bon Dylan, Highway 61

İman et
İtaat et
Merhamet et ey adem oğlu !

MLADIC WANTED ( Srebrenitza Katliamı )

2009-07-11T03:07:00.007+03:00

1457 sokak'ta bir katliam olsa.................
Bu benim sokağım...Ben burada yaşıyorum.. Tarih 11 TEMMUZ....2009
Bu sokakta polis, 21:30 da gelir, 02:30 da gider. Sonra sen kendini nasıl savunuyorsan savun...
Beş saatlik bu süre boyunca korunaklı olduğun hissettirilir...Ama zaten olacak olan 3'ten sonra başlar. Herhangi bir gücün koruması, yalnızca 5 saat sürer. Mesai bitiminde ölmek serbest artık.

Yugoslavya Devleti, 2.Dünya Savaşından sonra Tinto liderliğinde kurulan komünist bir devletti. Ortodoks, Müslüman ve Katolikler, bu devleti oluşturan üç farklı din mensuplarıydılar. Yugoslavya; Hırvat, Sırp, Makedon, Boşnak, Arnavut, Sloven gibi etnik gruplardan oluşan bir ülke oldu.
1980' de Tinto öldü. 1990 dan sonra Sovyet Sosyalist Cumhuriyetler Birliği parçalanmaya başladı. Yugoslavya Devleti de bu parçalanmadan nasibini alarak, Slovenya ve Hırvatistan birlikten ayrıldılar. Bu, 25 Haziran 1991'de Slovenya'nın Almanya; Hırvatistan'ın ise İtalya'nın desteğini almasıyla gerçekleşti. Eylül 1991'de de Makedonya bağımsızlığını ilan etti.
Bosna-Hersek ,1992 şubat ve Mart aylarında bağımsızlığını ilan etti; 6 Nisan ' da ABD ve Avrupa Devletleri bu bağımsızlık ilanını kabul ettiler...

Bir çok siteden okuyup okuyup aktardığım bu cümlelerden o kadar sıkıldım ki şu anda, sokakta bağıra bağıra kendini nasıl pazarlıyacağını konuşan travestilerin sesleri dikkatimi dağıtmaya başladı. Göt vermenin pazarı, volümü yüksek bir operaya dönüşüyor burada her gece...Satış piyasasının heyecanı, IMKB ' yi aratmıyor. Burası da başka bir pazar...

SREBRENITZA' da dolaşıp duruyor aklım...Çocukluğumun Boşnak Kampları' na gidiyor sonra. Orası da bir can pazarıydı.....Fahişe olan annelerine sahip olmaya çalışan genç erkekler...Yaz-kış demeden ( bu da oldukça etkili,acıklı bir mevsimsel betimleme : "yaz kış demeden"... ) o iğrenç çadırdan bozma dört duvarlı kulübeciklerinde, iyilik görmüş olmanın ezikliğinde ama çatılmış kaşlarıyla yoldan geçenin gözünün önünde çamurun içinde yaşadılar.O zamanlar 15 yaşındaydım ama sadece, arada bir merkeze gelen yakışıklı yabancı oğlanları hatırlıyorum. Yaşadıkları trajediden öylesine bihaberdim ki, utanıyorum o yaştaki bu cehaletimden. Sadece Bosna' dan sürüldüklerini ve sıkıntıda olduklarını biliyordum. Ama onların yaşadığı bir soykırım'dı.
Kırklareli' de vardı, Manisa da da varmış. Demek Türkiye Cumhuriyeti, 1992-1995 Temmuz' süresince olan bu olayın pasif kahramanlarına biraz anlayış göstermiş, kapılarını açmış...

Hollanda Askerlerinin gözetmenliğinde, Birleşmiş Milletler Sorumluluğu altında, Srebrenitsa' da silahsızlanmış olarak partiye davet edilmiş binlerce Boşnak, bir hafta süren ölüm partisinin özel konuklarıymış. 3 gün içinde 8000 Boşnak'ın katledildiğinden bahsediliyor...Rakamlarla aram hiç iyi değil...Bilmem kaç günde bilmem kaç insan...Toplu mezarların üzerlerinde çiçekler açıyor, mavi kelebekler uçuşuyor...Bir tek şeyi biliyorum : Katliam yapıldı.Hem de dünyanın gözü önünde....
Lahey İnsan Hakları Savaş Suçları Mahkemesi' nde Karadzic ( Sırp Part.Ldr.) ; MLADİÇ ( Sırp Ord. Komt) ; Popoviç (Bosnalı Sırp Kmt. ) ; Beara
Bu mahkeme Hollanda'nın Lahey kentindedir. Kader bu ya, Srebrenitsa'da Bosnalıları Sırplardan koruması gerekenler, (Genl.Kurm.Bşk. ) ; yargılandılar.Hollanda askerleriydiler. (BM' e bağlı o bölgede kalan tek askeri grup) Bosnalılar tamamen silahsızlandırılmış, Sırplarsa, tüm silahlarıyla kan dökmeye hazırdılar. Bosnalı Müslümanları korumak onların tek göreviydi, orada bulunma sebepleriydi.....

21 Temmuz 2008' de KARADZIC Sırbistan' da yakalandı ama MLADIC ,HALA BULUNAMADI(!)

Polis, bu sokağı koruduğunu söylüyor ama diyorum ya, zaten herşey 03' ten sonra oluyor...Gece 2 buçukta polisin bu sokaktan çekilmesi, Birleşmiş Milletler Askerleri'nin 11 TEMMUZ 1995'te SREBRENITSA' dan çekilmesine benziyor...Tehlikeye açık, katliama açık....

Tüm azınlıklar, ne zaman bir hak iddia etseler, her zaman katliama açıktırlar. Şimdi yine aynı şeylerin olmasını izliyor ,bekliyoruz...Bu kez başrolde Çin Hükümeti var... Uygur Türkleri bir de...

kaçış analizi

2009-07-04T19:10:00.003+03:00

merdiven

2009-07-04T18:14:00.002+03:00

bana kalan

2009-07-04T17:02:00.004+03:00

Tek bir sigara istiyorum yalnızca...Raflardaki bibloları gözüne kestiren Dominic'e ; bu yazıyı yazan parmaklarıma pati ve dişleriyle saldıran Cipsy'ye; yazdığım kağıtların üstünde yatan Büyük Beyaz'a bakıp yine aynı şeyi düşünüyorum.
Bügün bir tekini bile sevgiyle kucaklamadım

Kapıyı bunaltıcı bir kararlılıkla uzun uzun çalan kapıcıya kapıyı açmadığım için pişmanlıklardan pişmanlık beğeniyorum şimdi.Tek bir sigara olsaydı. Masanın başından kalkmak istemiyorum.Tek bir parmağımın ucu bile dışarıyı hissetmek istemiyor. Kılımın bir teki bile dışardaki havanın soğuk, sıcak, ılık, rüzgarlı ya da durgun mu olduğu konusunda bilgi sahibi olmak istemiyor. Evde o küçük sihirli andan bahseden şarkıyı dinlemek istiyorum.Tek bir sigara olsaydı. Sigara bu şarkıya çok yakışıyor."Little girl with Spanish eyes" derken dumanı yukarı doğru üflemek, o sevimli dramatikliğe karışmak...bir tek sigara olsaydı...

Bakkala gitmeyi beş saatten beri erteliyorum. Daktilo sesi çıkarmak için de, daktilo sesini bastıracak seste müzik dinlemek için de geç oldu.Ama bakkala gitmek için hiçbir zaman geç değil.
Aslında sigarayı zamanında almak için çok geciktim. Sigara yoksa yemek var. Ağzımı ve elimi ne kadar da dolduruyor.Ruhtaki ve bedensel olarak hissettiğimiz boşlukları doldurmaya bire bir.Üstelik gözyaşına ve kana da en çok yakışan o.
Çok mutluyum yalnızlık kıskacında olduğum için. Yalnızlık bunaltısı yüzünden iş yapamamayı, evi dolduranlar yüzünden işlerimi aksatmaya yeğlerim.
"please remember,that I never lie." Birbirimize asla yalan söylemeyelim olur mu?Sana hiç yalan söylemedim, hatırla...Ne büyük bir ağırlıktır ki bu, altında ezildikçe yalan söylersin ısrarcı sorulardan kurtulabilmek için. Yalvar yakar öğrenilmeye çalışılan dedikodulardan kurtulabilmek için, gerçeklerini kendine saklamaya çalışırken konuşmamayı yalana tercih etmişsindir genelde ama ne olursa olsun herşeyin en ince ayrıntılı, aslında sadece kendine ait olması gereken bilgilerini bakla bakla sökmeye çalışırken biri ağzından, yalan, dünyanın en gerçeğidir.Yalan değildir artık onlar. Söylenmek istenmeyenlerin üstünü örten kurtarıcı gerçeklerdir.
Kendime bırakmak isterim her zaman bir şeyler.Küçük bazı şeyler.Bilerek, özenle ayırmam onları.İşte bunu paylaşabilirim, işte bu küçük, edepsiz bilgi de bana kalsın bakalım, demem.O küçük bilgiler, kendileri istemez de çıkmazlar ortaya.
Sonsuza kadar ya da değerli ya da değersiz birine, gerekli ya da gereksiz bir zamanda, faydalı veya zararlı olacağı hiç mühim değilken çıkabilirler gün ışığına. Önemli olan, denizin metrelerce altında suyun hareketiyle dalgalanırken onlar, bir el, yolar gibi çekip çıkarmaya çalışmasın.
Gerçekler,alaycı silüetler halinde, yerlerine yenilerini türetip,iniverirler rahatsız edilmeyecekleri derinliklere.Rahatsız edilmekten hoşlanmadıkları için, kaçarken yerlerine bıraktıkları benzerlerinin plastik olduklarının anlaşılmasını beklerler. Açık açık tiye almaktır bu.
Bakkala gidiyorum sonunda.

2003 Narbel

mide bulandırıcı seromoni

2009-06-30T01:19:00.003+03:00

büyük bir cinayet gizli her yudumun gerisinde.....
bu sözü ispanyolca yazmak istedim niyeyse...

"duş" un duş' u; "am" ın am'ı; pilav'ın da" p" si

2009-06-30T00:30:00.007+03:00

1. birşeylerin gizli anlamını çözebilmek için, o şeye bir süre bakmak, ve üzerine düşünmek gerekir...

2. Casas Ros'un teoremi: Almadovar Teoremi...çirkin bir şeydeki güzellik, ancak ona uzun bir süre baktıktan sonra gösterir kendini

iki önerme de ," zaman" ve "ilgi" kavramları dolayısıyla , aynı.

bu video ve videoya koyduğum ismin ne anlama geldiğini sordular bana..en yakın arkadaşlarım anlamadı..."

ZAMAN...blog okumak, magazin haberi okumayla karıştırılıyor...büyük yazarlar okunuyor yalnızca...bloglara, şöyle bir bakılıp geçiliyor... buna hiç bir şey diyemem.insan birinin yazdığı birşeyi okumaktansa, onun kendine iç çamaşırı almasını izlemeyi tercih eder.(*)
yakın arkadaşlarıma, yazıyı gösterip okutuyorum, ama , kitabımı yazması için ofisine yalvarmaya gittiğim editör havalarında şöyle bir gözden geçiriyor... bunu önce sinir bazucu, sonra da komik buluyorum...kendi oyun bahçemde özgürce dansetmenin tadını çıkarıyorum...( bu bir yalan )

ZAMAN ve İLGİ....."duş" un duş'u; "am" ın am'ı; pilav'ın da "p" si, bir delinin anısına hazırlanmış bir videodur....Marcel Duchamp'ın "Anemic" adlı videosuna bir gönderme...hem görüntü açısından bir yakınlık kurdum, hem de videonun adı, şifreli olarak , Duchamp

videoyu bul izle..bende var...sor iste...

(* ): "sleep" adlı 6 saatlik filmi için yapılan röportajda Andy Warhol'un sözü

müzikli bebek yastığı

2009-06-30T00:17:00.002+03:00

bebeciğin başının altında ya da yanında durunca, o bebeğin uyuması ne güzel olur.
bebecikler...bebekler.... büyüyünce birer katile dönüşecekler ...

rüyamda michael jackson'ı gördüm

2009-06-29T20:44:00.022+03:00

Sevgili günlük.
Dün gece rüyamda Michael Jackson' ı gördüm. Bir atletizm yarışmasında birlikteydik. Organizasyonda o da var, tabi o da kendi performansını sergileyecek.Ben yarışıcam. Bayadır dostmuşuz gibi, aynı sofrada kahvaltı ediyor, sohbetleri bitiremiyor, yorgunluk dinlemeden çalışıyoruz... :)
Öldüğünü duyunca, biraz hüzün hissettim. Çocuk yeteneğini keşfedenlerce durmaksızın çalıştırılmış, hem çok kazandırmış hem kazanmış, daha bebekken, 5 yaşındayken , bir yıldız olmuş.... O beş uçlu yıldızı taşımak kolay mı ?
Ben onu hep bir korkak olarak gördüm. Korkak, ceraretsiz, yalnız, şaşkın...
Klipleri dışındaki çekimlerde hep öyle göründü gözüme. Sahne dışında, günlük hayatta görüntülendiğinde, bana elini ayağını nereye koyacağını şaşıran bir sarsak gibi geldi.
Hayat sadece sahne ışıklarının aydınlattığı bir şey olunca, bence o, güneşin altında nasıl davranacağını bilemedi...Onun bildiği tek ışık, sahne ışığıydı...Gün ışığı aptal yaptı onu...Bu yüzden de insan olarak yaşayamadı...4 yaşından beri sahnelerde toz attıran bir insan, normal bir yaşamın gerekliliklerini nasıl bilebilir ki ? Bu yüzden yalnız ve şaşkın, korkak ve acı içindeydi...
Babasına benzememek için derisinin rengini değiştiren bir adam...
Karıları, sanki özellikle hemşire olan ikinci karısı, bence onu yatakta hiç görmedi. Değil yatak, evin içinde bile görmemiştir.
O öldükten sonra, başarılarından bahsetmeye gerek yok zaten hepimizin bildiği birşey sahne konusunda, müzik, özellikle dansta gelmiş geçmiş en harikulade insanlardan.
Klipleri ve sahne şovları bir ordu kalabalığında...Sanki devletlerin ordularının karşısında hareket etme motivasyonunu müzikten alan , dans eden ordular kurdu.
Jameika da çekilmiş klibini izlediğimde neredeyse ağlayacaktım. Hangi şarkıydı unuttum. Çok sıkı takipçisi de değilim hani...
Ama bir insanın, dünya üzerinde ne kadar çok seveni olabileceğini de gördüm...
O kadar insan beni sevse ne olurdu acaba....Ya da ben bir insanı o kadar çok sevseydim ???
Ama o beni seviyor, çünkü rüyama geldi...Sizinkine geldi mi..

Basında çıkan fotoğrafları hakkında insanın birşeyler söyleyesi geliyor. Çocuklarını acayip bir takıntıyla basından saklaması mesela...O çocuklar hep ISADOR DUCAS' ın sırrı gibi kafaları paketlenmiş gibi gezdiler. Michael Jacsson'ın sırları...

Man Ray bu sürreal yapıtını, "Maldoror' un Şarkıları " adlı kitaptan esinlenerek oluşturmuş. 1896 yılında 23 yaşında Isidore Ducas tarafından yazılmıştır.Lötromont da diyebiliriz. Gerçek yazılışını hemen bulucam. Kitapla ilgili herşey çok gizemli.Ducas, çok genç, tanınmıyor ve hayatıyla ilgili herşey muamma...Maldoror' un Şarkıları ' nı yazdıktan sonraki yıl ölüyor. Bu kitabı okuduğumda dehşete kapılmıştım. Sanki okurken karanlık bir fırtına içinde oturarak uğultular arasında okuyordum kitabı. Yarattığı atmosfer öylesine büyüleyici ki, bundan Michael Jackson aracılığıyla bahsetmiş olmam da ayrıca berbat...Ortak nokta dehşetli bir tutku olabilir...
Kafaları paketlenmiş çocuklar bana Man RAY' , ve Isıdore Ducas' ı hatırlattı işte...
Çocukları neden gezdiriyor ki.Mesela nereye gidiyorlar böyle elele. Annemlerin bizi gezdirişine pek benzemiyor.Kırklareli' de İstasyon Caddesi' ne çıkardık, böyle manyak manyak bir aşağı bir yukarı yürürdük, bir elimizde dondurma, diğer eller illa birbirini tutuyor. Ama bizim kafalar alabildiğine özgür, olabildiğince açık...Kimden saklanıcaz ki...

Bu görüntü olay olmuştu. Herkes kızmıştı ona.Ama dediğim gibi işte; sahnede değilse ve yine de kalabalıklar önündeyse, ne yapacağını bilemiyor bu adam. Kötü bir niyeti yok yani, kendi de söylediği gibi... Bebeciğe yazık tabi...Bu bebek son çocuğu galiba, ürünler nasıl numaralanmışsa, o da öyle numaralandırmış çocukları, tek bir isim altında: Michael Prince 2 bu çocuk. Zira ağabeyi de aynı adı taşıyor ama onunki 1
Burada yakalanmışlar. Evden kaçan yumurcaklara benziyorlar.Bir kere de yalnız ve kafalarda paketler olmadan çıkalım deyip arka balkonun sarmaşıklarından inip kaçmışlar gibi...

Şu parmakla işaret beni korkuttuBu fotoğrafsa başlı başına gerçekötesi ! Kadın öylesine normal ki, hatta çirkin ve sıkıcı bir normalliği var. Pazarda tezgah açan kadınlara benziyor. M.J. ise heykel...Duruş, bakış, elin kasılmış duruşu kadının elinin üstünde.....İnsan "neden?" diye soruyor...

Artık bir bakıcıya muhtac. Ne fena..Yoksa yürümeye mi üşeniyor? Belki de o değil...Kim bilir ?

Bu fotoğrafı, çocuk tacizi suçlamasıyla götürüldüğü zaman karakolda çekilen fotoğrafı galiba. Tanrım....... Bu bakışlar.....

Ve son olarak, barış,sevgi, güzellik için birşeyler yapmaya çalıştığını düşünüyorum. Bu mesajları klipleri ve şarkılarıyla verdi. Ama sahne dışında becerebildiği söylenemez.

Bir rüyaydı ...Değil mi?

2009-06-29T20:39:00.002+03:00

Andy Warhol' un izlenemeyecek uzunlukta filmlerine karşılık, benim de izlenemeyecek kısalıkta filmlerim var

pozlama

2009-06-29T20:15:00.001+03:00

"hayatın kaynağı"

2009-06-29T19:17:00.003+03:00

Bir kitap okudum.Özellikle ailem olmak üzere birçok kişiye anlatmak istediğim şeyleri dolambaçsız söylüyordu: Ayn Rand, The Fountainhead...

Ondan 3 alıntı yapmak istiyorum:

"Bencil kişi, salt anlamda bakıldığında başkalarını feda eden kişi değildir.Başkalarını herhangi bir şekilde kullanma ihtiyacının üstüne çıkmış kişidir. Onun işlerliği, diğer insanların kanalıyla değildir. Birincil anlamda onlarla ilgilenmemektedir. Amacı da, düşüncesi de, arzuları da, enerjisinin kaynağı da, hep onların dışındadır. Bir başka kişi için varolmakta değildir, kimseden de kendisi için var olmasını istememektedir. İnsanlar arasında oluşabilecek tek kardeşlik, tek karşılıklı saygı bu yolla olabilir. "

"Dereceler ve yetenekler değişebilir ama ana ilke herzaman aynıdır. Kişinin bağımsızlığının, insiyatifinin ve işine duyduğu kişisel sevginin derecesi, onun bir çalışan olarak istidadını ve işinin değerini saptar. Bağımsızlıkinsani sevapların ve insanlık değerlerinin tek ölçüsüdür. İnsanın değeri kendinden gelir, başkaları için neler yapıp neler yapmadığından değil.KİŞİSEL GURURUN YERİNİ ALABİLECEK HİÇ BİRŞEY YOKTUR. BAĞIMSIZLIKTAN BAŞKA DA BİR KİŞİSEL GURUR STANDARDI YOKTUR. "

"Kişi tek başına düşünür, tek başına çalışır. Ama kişi tek başına...hırsızlık edemez, sömüremez, yönetemez. Soygun, sömürü ve yönetme için ona kurbanlar gerekir. Bunlar bağımlılığa işaret eden şeylerdir. "

kedi çetesi

2009-06-14T05:40:00.002+03:00

1457 sokak çetesi... belalı, tehlikeliler. kötülük yapanların korkulu rüyası, pisliklerin ensesindeler...

DİYARBAKIR CEZAEVİNDEKİ ÇOCUKLARIN SÖZLERİ

2009-06-12T21:34:00.001+03:00

Çocukların TTB'ne anlatımları yürek burktu

Türk Tabipler Birliği'nin (TTB) Diyarbakır E Tipi Kapalı Cezaevi'nde tutuklu bulunan çocuklara ilişkin hazırladığı raporda, çocukların anlatımlarına da yer verildi. Gözaltı süreci ve cezaevinde gördükleri işkenceyi, hakareti anlatan çocukların kimi aylardır niçin cezaevinde tutulduğunu bile bilmiyor .TTB'nin Diyarbakır E Tipi Kapalı Cezaevi'nde tutuklu bulunan çocuklara ilişkin hazırladığı raporda, çocukların hem tutuklanma hem de gözaltı süreçlerine ilişkin anlatımlarına yer verildi. Çocukların isimlerinin verilmeden anlatımlarına yer verildiği raporda, yürek burkan ifadeler şöyle:

Binaya sığındım. Yunus polisleri 'teslim ol' dediler. Silah kabzası ile kafama vurdular. Kafama dikiş attılar. Mahkemeye kanlı elbiselerimle çıktım...'. '...Gözaltına alınırken emniyette gözlerimi elleriyle sıkıca kapattılar. Tekme yumrukla dövdüler. İki gün savcıya çıkmadan önce doktora çıkarttılar.

Bir gün gözaltı. Sonra terörle mücadeleye oradan çocuk şubeye. Çocuk şubede de bir polis vardı. Geldiği zaman vuruyor. Adı Tahir. Ayı gibiydi. Dizi ile vuruyordu. Eliyle de karın boşluğuma doğru. Diğer çocuklara da, bana da yaptı.

Beş gün gözaltında kaldım. İşyerinden alındım. Özel bir arabaya bindirdiler. Sonra 'Transite' geçirdiler. Transite girmeden ellerim arkadan kelepçeliydi. Yerden toprak alıp ağzıma doldurdular. Elini çektiği sırada tükürdüm. Kalaslarla dövdüler. ...Karakoluna götürdüler. Hakaret. Tehdit. Küfür. Ağza alınmayacak şeyler. Biri içeri girip baban kalp krizi geçirmiş dedi. Psikolojik baskı.

Arka kapıdan karşılandık. Saç yolma, duvara vurma, kalas, beyzbol sopasına benzeyen coplarla on- on beş defa dövüldüm. Daha çok sırtıma, ayaklarıma, baldırıma sopayla. Cinsel organıma elleriyle. Kafayı masaya vurma...Tatbikat için savcı geldi. 'Şikayetin var mı' sorusuna, 'Var' deyince 'Savcı bunları ben yaparsam beni de döverler' dedi. Savcının yanında melek oldular. Sağ gözüm morarmış vücudumda morlukla olmuştu...'

... On dört on beş aydan beri tutukluyum. Sınır ötesi operasyonlara dur olaylarının olduğu gün yoldan alındım. Dokuz kardeşim var. İnşaatlarda çalışırdım. Altı yedi defa mahkemeye çıktım. Ceza durumu olsun, atılı suçu olsun bilmiyorum. Avukat gelmiyor. Daha ne kadar süre kalacağım bilmiyorum. Görünüşe bakılırsa daha uzun süre kalacağız...

...Polisler o yaptı, bu yaptı ayrımı yapmadı. Kimi yakalarsa topladı. Arkadan boğazımı, elimi tuttu attı yere. Dövmeye başladı. diğer sivillerle beraber arabaya getirince copla, kafa mafa demeden dayak attı. Arabadan emniyet şubesine getirilene kadar biri sivil, diğerleri üniformalılar benle beraber üç kişiyi daha dövdüler. TEM şubesinde yine dayak başladı. Bir bayanın saçlarından çekiyorlardı. Akşam çocuk şubesine çıktık. Anlattık yaptıklarını...

...TEM'de bir bayan vardı. Beyaz önlüklüydü. Hemşire miydi, doktor muydu? Bilmiyorum. Bir şeyler yazıyordu kağıda. İlk geldiğimizde koridorun başında olan odada dayak atılıyordu. Sonra koridora çıkartmışlardı. Sonra tekrar o dayak atıldığımız odaya alındık. Sadece bir masa sandalye. Bir grup oturma sandalyesi. Beyaz önlüklü kadın 'Nereniz ağrıyor?' diye sordu. Sağ ayağıma basamıyordum. Leğen kemiğim üzerinde şişlik vardı. Bir şeyler yazdı. 'Nerden başlayayım' dedim. 'Bir yerden başla' dedi. Gösterdim. O sırada kafam şişmişti. Başım ağrıyordu. Üzerimi çıkarttırmamıştı. Bir şeyler yazdı...

...Dayak yediğimi doktora anlattım. Başım şişmiş ağrıyordu. Sırtımda kırmızılık olmuş. Polis beni dövdü dedim. Polis melektir dedi...

...15 Şubat'tan beri okula gidemiyorum. 7. sınıftayım. Sabah okula giderim. Çantayı bırakırım işe giderim. Kardeşim de. Geçim kötüdür. Malzeme taşırız. Akşam altıda eve döneriz kardeşimle. O gün pazardı. Dükkan kapalıydı. Eve döndük. Grubun içinde kaldık. Hiç mahkemeye çıkmadım. Şuan ailemi düşünüyorum. Benden başka büyük yok. Onlar parasız kaldılar. Babam serbesttir. İki kardeş kazandığımızı anneme veririz. Ayda yirmi- yirmi beş lirayı ihtiyacıma alırım. Babam ne iş bulursa gider. Sağlık Ocağında muayene oldum. Her şeyi sordu. Muayene etti. Cezaevinde muayene etmediler. Arama yaptılar sadece...

...bir yıldır cezaevindeyim. Okuma yazma bilmiyorum. Yeni başladım öğrenmeye.

...Seviyorum okumayı. Okuyunca günlük sorunları daha kolay çözüyorum. Konuşmam bile daha düzgün oldu. Sabah akşam düzenli kitap okuyorum.

...cezaevine girmeden önce üniversiteye hazırlanıyordum. Burada ÖSS'ye hazırlanmak için kitaplarımı ailemden istedim. Ailem kitapları cezaevine getirdiklerini belirttiler ancak kapıdaki görevliler getirilen kitapları cezaevine almamışlar.

...diş dolgusuna ihtiyacım var. On, on beş defa müracaat ettim. Sevk edilmiyor. Diş hekimi sadece diş çekebiliyor.

...İlk günler daha sık başım ağrıyordu. Şimdi bir iki haftada bir başım ağrıyor. Burada hiç görmediğim rüyalar görüyorum...

...Yemeklerin miktarı az geliyor. Bazıları yenilmiyor. Haftada üç dört kez kabak geliyor. Revire çıkmak için bir aydır dilekçe veriyorum. Psikiyatri ilaçlarımı almam lazım. Doktora çıkamıyorum.

...Benim astımım var, beni hastaneye göndermiyorlar. Bazen çarpıntım oluyor, kalbim duracak gibi öleceğimi sanıyorum. Bir de Doktor bana panik atak hastası olduğumu söyledi. Nefes darlığı olunca da beni acilen hastaneye götürmüyorlar, sadece ilaçlarımı kullanmamı istiyorlar.'

...Beni doktora götürmüyorlar. Darp yoktur. Polis kendi eliyle dolduruyor. Doktor kaşe ve imza atıyor. Vücuduma bakmıyordu. Girdiğim gibi boşu boşuna gidiyorum. Kameralara görünsün, laf olsun diye. Çocuk Şube'de kendini 'İstihbarattayım' diyen korkunç dev gibi adamlar geldiler. Terörle Mücadeleye gece on iki de götürdüler. Sürekli dayak dayak. Külot atlet mevcut üstümde. Soğuk su döktüler. Ufacık bir yerde. Annem adliyeye gelmiş. Hatırlamıyorum benimle konuştuklarını. Yürüyemediğim için sürüklüyorlardı. Çocuk Şubeye getirdiler. Nöbetçi polis 'Ayıptır. Yaşı küçüktür. Oğlumun yaşındadır' dedi. 'Kes sesini. Seni işten atarım. Onlar terörist' dedi. Küfür konusunda edebiyatları çok gelişmiş. Dinsel, cinsel anlamlı küfürler. Bayan polisler de ağza alınmayacak küfürler ediyordu. Diyarbakır Devlet Hastanesi'ne getirdiler. Polis Merkezi ve Acil kısmı var. Polis merkezinde oturttular. 'Burada Allah yok peygamber de izinde' dediler.

...Doktor 'Darp var mı? İzi var mı?' diye sordu. Ben de 'halimden belli değil mi?' dedim. Polis hemen belindeki silahı gösterdi bana. Sustum.'

...iki aydır cezaevindeyim. Polisleri televizyonda bile gördüğümde kötü oluyorum. Yapılan küfürleri tekrarlayamam. İnsanın bünyesi kaldırmaz.'

...En büyük hayalim özgür olmak. Dışarıdaki herkes de özgür değildir. Çıkıp özgürlüğümü almak istiyorum.

DİHA

soz bitti...

http://www.savaskarsitlari.org

keskinleşmesi gereken ruhum,sanat eserine bakarken...

2009-05-29T18:50:00.002+03:00

" sanatta daha çağdaş veya daha yetkin yoktur; sanatsal üretim özünde sonsuz bir çeşitlemedir yalnızca "

" bir sanat yapıtının değeri, kendisiyle ilgili yorumların toplamıdır sonuç itibariyle. ancak bu olgu, içerdiği potansiyeli düşündüğümüzde, henüz aramıza katılmış olan bir sanat eserinin daha az değerli olduğu anlamına gelmez elbette; zira onu değerli kılmak da yine bizim elimizdedir; yeter ki sanat yapıtıyla kıyasıya hesaplaşalım, yorumlama tutkusunu yitirmeyelim. " der Mehmet Ergüven "Görmece " adlı kitabında.

iyi bir işi kaçırmaktan korkarım. bir eserin değerli olduğunu anlayabilmek için yeterli donanıma sahip olmak, bir görev olmalı sanki.

müze gezmek önemli tabi, insanın ruhu törpüleniyo ama yeni işler de görmek gerek. gözüm çok keskin olmalı yoksa sadece birilerinin " bu iyi " dediği işlerle yetinmek zorunda kalırım...oysa kimin gözüne güvenebilir ki insan

kendi kendime

2009-05-29T09:47:00.002+03:00

kimsenin okumayacağı yazılar yazmak...
hem herkese açık , bir o kadar da insanlara ulaşabilmenin imkansız gibi olduğu bir alandayım burada.
benim odam gibi..
kendim söyler kendim dinler'im gibi...
dipsiz bir kuyuya bağırmak gibi ...
sağırla konuşmak, köre dans etmek gibi ...

hükümete önemli bi öneri

2009-05-29T08:34:00.002+03:00

memlekette çalışma hayatı hiç durmasın.günde 3 vardiya çalışılsın,

08.00 - 16.00 ...........1.vardiya

16.00 - 24.00 ...........2.vardiya

24.00 - 08.00 ...........3.vardiya

böylece işsizlik hatırı sayılır miktarda azalıcak ve 7/24 durmayan çalışma hayatı süper bi kazanç getiricek. hem iş saatlerini kaçıran,gündüz değil gece yaşayan insanlar da resmi işlerini halledebilecekler.ben bir keresinde okul harcımı bile yatırmadım güne başlayamadım diye...bu tür insanlar sorumsuzdurlar, her işlerini son ana bırakırlar,sanırım bu şekilde iş yapmak daha adrenalinli ve eğlenceli. çünkü yaşamın tek bir kalıp olan mantıksızlığına inanamıyorum..aklım almıyor ,sahiden nasıl bu derece tek tip yaşayabiliyoruz....yaşayabiliniyor?? nasıl yaşıyorsunuz ???
beni kandıramazsınız..ben sabahları şehri öylesine,amaçsızca,sadece canım istediği için gezerken, otobüslerde giden sıkılmış suratlarınızda haketmeyerek sahip olduğunuz gözlerinizdeki boşluğu görebiliyorum.....
o gözlerle nereye ve ne şekilde bakıyorsunuz ? ne kadar da körsünüz...

24 saat olan günü sınırlamayalım..daha kısa sürelerde ve daha sık çalışalım...
çalışırken mutsuzluğumuzun sebebi özel hayatımıza zaman kalmaması değil mi ? yoksa insani ölçülerde olan bir iş,neden mutsuz etsin ki insanı..para kazanmak ne kadar güzel...ama onu harcayacak zaman kalmayınca zengin kölelere dönen insan, insan olmaktan vazgeçmeye başlıyor.
üretmeye yönelik yaşasak,belki günde 4 saat çalışsak...
hiç durmayan devlet daireleri düşünüyorum...gece 3 olmuş uyuyamıyorum, kalkıp adliyeye gideyim, sicil kaydımı alayım, oradan dişçiye gidip dolgumu yaptırayım, sonra saat 5 olmuş mesela, ben de 8-12 vardiyasında çalışıyorum, uykum gelmişse 2 saat uyuyayım, randımanlı bi şekilde çalıştığım işime gideyim...kütüphanede çalışayım mesela...Konak'taki milli kütüphanenin vitray tavanının altında 4 saat kitaplara köle olayım...Borges gibi kör olmayayım ama 800 milyon maaş yeter.değişecek 6 vardiyaya nasıl mı maaş ödenicek...e hiç durmadan çalışan bir kurum amma da çok kazanır...çalışma koşulları ve süreleri ve ücretlendirilmeler,iş yerinin durumuna göre ayarlanır...
sağlık ocaklarında örgü ören hemşireler biliyorum...orası evinden daha eğlenceli sadece beyaz giymek zorunda olduğu bir başka ev...
herşey toptan değişmeli ve gelir dağılımlarının arasındaki uçurum da yok edilmeli.milletvekili dediğin götler neden o kadar para alıyor ki?
cumhurbaşkanı falan ne öyle yaa,7 sülalesine yeticek parayı napıyo bu insanlar.zaten devletin imkanları onlara hiç para harcatmazken bir de o şaşkınlık yaratan maaşlar?
yönetici dediğin bizim için düzeni sağlayan ve işleri yoluna koymaya çalışan bi insan aslında
insan algısı iktidar anlayışına göre şekilleniyor.insanlar, "önemliler" ve "fasulyeden olanlar" olarak ikiye ayrılıyor...
yönetici de vardiyayla çalışsın, o da kendini harab etmesin ...ne iktidar hırsı kardeşim bu...hasta ruhlu olmayan bi insan,yaşamına yeticek kadar para kazanıp gülümseyerek hayatta kalmayı seçer ama onların çocuklukları bizimkilerden daha trajik geçmiş mutlaka....çünkü öyle bir nefretle dolular ki, normal kafalar değiller...tecavüze mi uğradın,noldun da "ülkenin başına geçince ben size göstericem dünyanın kaç bucak olduğunu" der gibi davranıyosun.."ananı da al git" leyip gıdaklamalar nedir ki?? sorarım
ya da ölümcül kararlar,kanlı eylemler, hiçbirşey güzellik olsun diye değil...
şimdi ben, belki onlar düşünememiştir diye bir öneri getiriyorum:hiç durmadan çalışan ve yaşamaya vakti olan mutlu bir topluluk görmek istiyorum..eğer hükümet benim bu muhteşem fikrimi projelendirmeme izin verirse bana da yüksek danışmanlık görevi verebilirler. :)

kaşığa sor

2009-05-17T01:36:00.008+03:00

yemek mefhumu.....bir insandan nefret etmek için onu yerken izlemek yeterli...insanlar yerken neden dikkatli olmuyorlar,neden ağızlardan sesler çıkıyor,ağız kenarlarında yenen şeyin kalıntıları kalıyor, neden ağızlara sığmayacak büyüklükte lokmalar sokuşturuluyor ?
nerde kaldı "bu konuyu yemekte konuşalım" lar? yemekte birşey konuşulmuyor ki ! herkes tabaklarına gömülüyor, yemekler çiğnenmeden yutuluyor. yemek yemenin bir adabı var ...
kaşığa sorsan ne der?

zaman

2009-05-17T01:01:00.002+03:00

swing

2009-05-11T00:47:00.003+03:00

balkan modası

2009-05-11T00:32:00.005+03:00

.
modayla ilgim yok ama radikal'in arka sayfasındaki moda haberlerini okurum. Beyaz rusya'daki bu moda festivalinden gelen bu fotoğraftaki modacının,balkanlar yorumuna bayıldım. mankenlerin başlarındaki örtüler harika bir yorum...kışın,ben de başımı üçgen yün atkılarla bu şekilde sararım.arkası dönük mankeninki gibi yani...bende de balkan kanı olduğundan herhalde ,

modayla ilgili etiketi, eftal yüzünden ekledim çünkü bu ayın 5 inde gece sokakta karşılaştık...grafikten textil e geçeceğini söyledi. yapmasa iyi olur bence

moda sayfalarım onun için..

müzik 80'lerde,müzik elektronik...

2009-05-08T21:20:00.001+03:00

2008 yazı

2009-05-08T21:15:00.001+03:00

yazdan bir gün

2009-05-08T20:58:00.002+03:00

ısı ve şeker

2009-05-08T20:38:00.000+03:00

zaman katmanlarında sıkışmak

2009-05-08T19:47:00.002+03:00

Rüyadaydım...Rüyanın içindeki rüyada olduğum bir rüyadaydım...Yani , "şimdi" den "derin" e doğru iniyorum : rüya,rüyanın içindeki rüya,rüyanın içindeki rüyanın,,,,içindeki rüya......
Zaman katmanlarında öyle bir sıkıştım ki,en derindeki rüya öylesine korkunç ve kasvetli ki, uyanmak istiyorum.
Kendime şunu söylüyorum : Zaman'da biryerlerde sıkıştın..Uyanabilmek için öyle bir sıçrama yapmalısın ki,rüyamdaki rüyaya sıçrayabilsem yeter...Sadece rüya görmekse hiç dert değil...Ama yaprak yaprak mı deyim, ara ara mı, bilmiyorum zamanın labiretlerinde sancılı bir kayboluştayım.. Bilincim,kurtulmak için zamansal bir sıçrama yapmamı söylüyor

Çok zor oluyor ama,sonunda zamansal sıçramayı başarıyorum ve uyanabiliyorum...en dipteki rüyamda,duyduğum melodiyi kendime hatırlatmak istiyorum daha sonra....uyanabildiğimde o sersemlik halinde bunu not ediyorum...ve hala tam olarak uyanamamışım..

ama melodiyi bir daha asla hatırlayamıyorum

2008'in ortaları

el diario

2009-05-08T19:45:00.000+03:00

günlük

2009-05-08T19:40:00.000+03:00

muzafferin heykel sergisinin sergi gerisi-5mayıs

2009-05-06T23:10:00.017+03:00

haftanın kahramanı-köpekler krallığı

2009-05-06T22:24:00.004+03:00

Hasan,saltanat tahtında rahat rahat oturuyor...Bu abla da onun sahibi....İsmi Münzile 'ydi galiba.Yanlış ta olabilir ama,eve gelince unutmuş oldum...Hayvanlar resmen saltanat sürüyorlar Alsancak'ta...
Batılılar gibi Çinlilerin de sahip olduğu Köpek Krallığı Efsanesini bilir misiniz?
Klapproth'un çevirdiği ansiklopedide şu bilgiler yer alır :
"Köpekler Krallığında erkekler köpek biçimindedir, kafaları uzun kıllarla kaplıdır.Elbiseleri yoktur ve dilleri köpek ulumalarına benzer.Karıları insan ırkından olup Çince anlarlar.Bu halk mağaralarda yaşar.Erkekler yiyecekleri çiğ yerken , kadınlar pişirir.Kadınlar bu köpeklerle evlenirler.
Bu köpekler Krallığıyla ilgili çok çeşitli bilgi farklı Çin kaynaklarında var.Kırgızların Köken Efsanesi ile benzerlikleri var.
Bu Köpekler Krallığı aslında bir Kadınlar Krallığı..Çünkü bu ülkede oturan kadınlar insan biçiminde olup köpeklerle evlenmekte ; doğan çocuklar erkekse köpek,kızsa insan olmakta...
Bu krallık açık şekilde Amazonları hatırlatıyor...Ayrıca hem köpekler krallığı hem de amazonlardan bahsedilir bir ara ama Hasan adlı bu köpeğin krallığını hiçkimseye bırakmaya niyeti yok...

alıntı: metis ajanda (Jean Poul Roux,Orta Asya'da Kutsal Bitkiler ve Hayvanlar)

kedi ister misin?

2009-05-06T19:29:00.011+03:00

ANNESİZ KALMIŞ BEBEKLER KOROSU
BÜTÜN GÜN BIY BIY DA BIY BIY
DOYUNCA KARINLARI HEMEN TOPLAŞIP UYURLAR
AZ DA DEĞİL 5 TANE
KİM ALMAK İSTER BUNLARI?

haiku denemesi :)

2009-05-04T23:47:00.003+03:00

Kaktüsü aldım topraktan
toprağı begonvile kattım
diken battı parmağıma

.....kendi kendime gülüyorum ama,Japon şiir sanatı olan haikular işte böyle basit,üç cümlelik dizeler.
batılının anlayamadığı birşeyler olmalı haikularda...bu kadar arı bir dile indirilmesi süprematizmi hatılatıyor bana. Malevich'in süprematist kompozisyonlarını..Siyah üzerine beyaz bir kare gibi haikular da....ben de bir haiku denemesi yaptım.yaşanmış bir hikayeyi haikulaştırdım.
elimde bir kitap var, yazarı sei şonagon.kitabın ismi makura no soşi....kitabın adı , Osmanlı edebiyatıyla analoji kurup yastıkname diye çevrilmiş. yazarın 965 yılında doğduğu tahmin ediliyor,ölümüyse muamma. o dönemin japon sarayındaki çok ünlü ve kültürüyle herkesi etkileyen bir nedime.dönem Heian Dönemi...
metis yayınlarından çıkan kitap ,türkiye de gerçekleştirilmesine hayran olduğum bir proje çevrim işi.
çeviri: kitap çevirmenleri girişimi ortak çevirisi.
neyse, bu kitabın biraz karıştırılması taraftarıyım.inceliklere hayran olunan, nezaketin tanrısallaştırıldığı
bir kültür.....pek çok şeyi düşününce de bir türlü anlayamıyorum japonları ama bir kültüre dışardan bakıp anlaşılmadığını söylemek anlamlı değil zaten...
bir haiku daha yazayım kapatırken...hoşuma gitti...kısacık ya...insan üç cümle yazıp birşey oluşturduğunu sanıyo. ama eminim haikucular o saflaşmış cümleleri kurmadan önce nasıl bir arınmışlığa ulaşıyorlar bilmem...biz karmakarışık bir dünyada yaşıyoruz...
dünya kaos
uyku sükunet
gözlerimi kapadım....nasıl..ilkinden daha iyi değil mi..
ben de çok düşündüm bu cümleleri kurmadan önce

http://home.tr.net/ibrahimberksoy/haiku.htm

şu bağlantıya da gözdeririseniz, haiku konusunda reziil olucam ama,öğrenmemek ayıp olan tabi.

primitif yaşam algısı....hiç değilse 15dakikalığına

2009-05-04T17:39:00.002+03:00

her gün,sadece 15 dakika bütün fişleri prizden çekelim...milyonlarca insan bunu yaparsa ne kadar çok tasarruf yapılmış olur....şu kadar kw. saatten şu kadar dakikayla ayda şu kadar tasarruf,yılda şu kadar tasarruf......falan demek, rakamlarla konuşmak isterdim ama rakamlara da gerek yok aslında...
avustralya yerlileri miydi yoksa bir afrika kabilesi miydi, unuttum ama, primitif bir yaşam...
rakam algıları, 1, 2, 3 ve çok.....
birşey 3'ten çoksa miktar olarak, ne kadar çok olduğu önemli değil..... ÇOK İŞTE, ÇOK.!!!!!!
ve rakamsal olarak ne kadar tasarruf yapacağımız değil, çok tasarruf yapacağımız daha önemli...
hiç değilse 15 dakika elektriksiz .....

dişe diş kana kan

2009-05-04T17:04:00.008+03:00

hayvanlara ve bitkilere kötü muamele gösteren insanlara aynısını uygulayalım....
tam olarak ne yaptıysa ve tam olarak nasıl yaptıysa

fotoğraflar,beş yıllık bir süre içinde çektiğim ölü hayvan fotoğraflarıdır.zehirlenme,ezilme,dayak
ölüm sebepleridir.

annesiz kalmış yavru kediler

2009-05-04T16:47:00.003+03:00

4 mayıs 2009 p.tesi

sevgili günlük
bugün ali aradı.gümüldür'de hayvan zehirleme operasyonu yapılmış.belediye mi zehirlemiş???
hayır,belediye yapmaz öyle birşey...mekan sahipleri ya da site sahipleri olabilir gibi birşey söyledi...bilmeden de kimseye katil muamelesi yapmayalım ama,bunu yapan birileri var...
beş tane yavru kedi bulmuş,daha 1 haftalıklar herhalde. kimse bakmak istememiş...ali'nin de annesi astım,eve götüremiyor...ben bakabilir miyim?........................hmmmmmm..........tamam.
olur...çikita çok kıskanç,ondan saklamam gerek..neyseki ev büyük....15 odası,3 banyosu 4 salonu var...bir odayı ayırıveririm onlara..
yarından sonra evde 7 kedi mi olucak???? neeeeeee????

bir de aslında kötü giden şeyler de var...22 sinde tez savunmam var ve ben hala blogla uğraşıyorum.manyaklık değil mi bu.....
tamam ama.şimdi tez çalışmasına başlıycam. hem tez bitince blogumda yayınlıyacak bir sürü de yazım olucak
hoşçakal sevgili günlük

geçiş zamanında her şey

2009-05-04T13:00:00.002+03:00

bir günden bir diğer güne geçmek....
Bir gün 24 saat mi, yoksa uykuya yatılana kadar geçen süre mi.....
Bir(1) gün, ne zaman biter,
ne zaman başlar diğer bir gün.....uyuyup uyandıktan sonra mı......

hiç uyumadan geçen uzun bir sürenin ardından,güneş tekrar doğarken,insanlar her gün yaptıklarını,bugün de tekrar etmeye başlarlar.Bugün bittiğinde yarın yine yapmak için, ve ondan sonraki günün yarını , aynı şeyleri yine yapmak için....
sabaha karşı çekilen fotoğraflar teknik olarak hiçbir müdahaleye uğramadılar, fotoğraflardaki insan hayvan,mekan,hiçbirşeyin müdahaleye uğramadığı gibi...
bir güneşi,bir mekanı,bir zamanı paylaşmaktı fotoğraf çekmek
şimdi bu fotoğrafları paylaşmak gibi

karanlığı ve içindeki ışığı

2009-05-04T04:13:00.005+03:00

"...bu kadar yıldız varolmasına rağmen,kainat hala karanlık. insan yaratıldığından bu yana da bu yıldızlar kadar , belki daha da çok söz söylendi. ama sözün ışığı hakikatin karanlığını aydınlatmaya yetmeyecek çünkü hakikat söze dökülmez. " (1)

(1) : hüseyin albayrak - sükut-u harf-dharma yay.2007

sylvia plath

2009-05-04T03:23:00.002+03:00

"...sırça fanusun içinde ölü bir bebek gibi tıkanıp kalmış biri için, dünyanın kendisi kötü bir düş gibidir..."

karakukule kurabiyesi nasıl yapılır

2009-05-03T23:47:00.009+03:00

b- "evveeeet.hoşgeldiiin"

o- "hoşbulduuuk"

b-"kurabiye röportajı yapıcaz az önce de söylediğim gibi"

o- "eveeet hoşbulduuk"

b- "neden kurabiye yapmak istiyorsun gece gece?"

o- "ben korkulu rüya kara şeytan....( belli ki pek normal bir insanla karşı karşıya değilim...biraz korkmaya başladım.transilvanya da Drakulanın şatosundayım sanki...:( )çocukların dişleri beyaz değil,sapsarı olsun diye....bütün çocukların dişleri SARIIII olsun diye haykırıyorum ( sağlıkla değil de görüntüyle daha alakalı olan şeytan..)

b- "çocuklara yönelik bir anti hareket yani bu,öyle mi?

0- "evet anarşist bi hareket.

b- "hah! kurabiye anarşi hareketi mi yani??"

0- "evet.birgün herkesin dişlerini sarı yapma eğilimindeyim.insanlar bişeylerin farkına varıcak ve devrim olucak"

b- "peki osmanlının macuncuları,başarılamaış bir devrimi mi simgeliyo senin için?

0- "...."

b- "peki repertuarında kaç kurabiye var?

0- "şimdilik bir"

b- "peki bu kurabiyenin ismi ne?"

0- "karakukula"

b- "anlatabilir misin bize?"

0- "bir paket margarin sonra yağ alıyoruz sonra da alabildiğince un koyuyoruz..

b- "kulak memesi kıvamı mı"

0- "evet.."

sonra yumurta koyuyoruz,tarçın ekliyoruz bir tatlı kaşığı

b- "yumurtanın sarısı akı,siyahı pembesi ayrılıyo mu"

o- "hayır..hepsini karıştırıyoruz,bulaşık yıkadığınız leğene alıyosunuz,hepsini karıştırıyosunuz.sonra da 170 derece ısıtılmış fırına atıyoruz ama önce küçük toplar haline getiriyoruz karakukule kurabiyelerimizi. onlar pişerken hazırladığımız kakao ve pudra şekeri karışımını ,kurabiyeler fırından çoktıktan sonra sıcak kurabiyelere buluyoruz.....sonra oluyo.."

b- "pekiiii,neden kurabiye...(!) neden poğaça değil de kurabiye???"

0- "büyük bir tarihi varmış bunun"

b- (kurabiye sanatçısı kurabiyenin tarihçesini anlatırken ben orada fındık fıstık ceviz görüp yemeye kalkıyorum)
"ben şunlardan yiyebilir miyim?"

0- "yiyebilirsin...bu şekildeymiş tarihi"

b- "ben dinlemedim ama nasıl olsa alet kaydediyo hahaha"

ben çerezleri yerken,karakukula kurabiyesinin sezar'a dek uzanan tarihini dinleyemedim tabi.
kurabiye sanatçısı umut çağlayan'la yaptığım röportajın kayıt dışı konuşmalarını dinlemek için ses kaydını dinleyin.

ÇOK YAKINDA.....

isimsiz sokaklar

2009-05-03T22:12:00.008+03:00

1456 sokak, 1457 numaralı sokağın yanında değil...Aranan sokak ha bulundu ha bulunacakmış gibi bir hisle,ama aynı zamanda asla yanından bile geçemeyeceğini hissettiren bir gerginlik arasında ,geçtiğin her sokağın tabelasını deli gibi arayarak sarsak sarsak ilerliyorsun.
Cind Sherman'ın İsimsiz Film Kareleri gibi....Bizim de sokaklarımız isimsiz...Sokakların kimlikleri reddedilmiş sanki ama apartmanlar idealist isimleriyle varlar sokaklarda. Mesela benim olduğum apartman: Özkanlar Apartmanı...
Öz kan...Öz yani gerçek.Gerçek bile değil, hakiki....:)
Hiç Gayrimeşru Apartmanı var mı? Yoktur tabi.Yüceltilmiş isimler gerekli piyasaya kendimizi gösterirken...Aklıma Elif Şafak'ın Bit Palas'ı geliyor...Oradaki her katı farklı olan apartmanın ismi Bonbon Apartmanı mı, Palas mı, neydi. Hiç yüce değil....Tatlı...Deli tatlılığında
Her sokağa da isim koymak zor tabi.Önemsiz sokaklar numaralı,önemlilerinin isimleri var sadece.Hep politikada önemli isimler,hep bilmem hangi savaşta bi takım başarılar kazanmış büyüüük generaller,meydansa,hep Atatürk meydanı,Cumhuriyet bulvarı...Militarizmin her ayrıntıda kalbimize işlenmesi...Aklımıza,sonra da zihnimize, zihniyetimize kazınması...
Ben,numaralanmış sokakları çok seviyorum,daha çok seviyorum...İsim,hiç yaşanmadan sokağa önyargılı bir imaj katıyor, yapmacık,sokağın kabul etmediği..Ama numaralı olursa,sokağın ruhu daha özgür kalıyor sanki...İsimsiz, neyse o...O rakam,sokağın ruhunu alıyor.
1457 numarası,benim için hiçbir numaraya benzemeyecek ,bu rakamın ruhu başka çünkü bu sokağın ruhu başka.....

kurabiyeci röportajı

2009-05-03T08:13:00.010+03:00

Alsancak Unlu Mamulleri'ni İstanbul'dan gelen dostum tanıttı bana.Kıştı,İzmir'e gelmişti.Dışarı çıktı birkaç saat sonra elinde küçük bir kesekağıdıyla geldi hımmm hımmmm yaparak. İçinde kurabiye vardı ve hayatımda yediğim en iyi kurabiyelerdendi. Dünyayı karış karış gezip kurabiyeler tatmadım ,gurmelikler yapmadım ama bu kurabiyeler bizi bir hafta boyunca kurabiye canavarına çevirdi.
Ben de bu röportajı,kurabiye canavarı olayından nerdeyse 1 yıl sonra yaptım.

ben- "hmmm,(bu arada kurabiyeleri kesiyorum) sizin isminiz ne?
o - "Necdet Aydemir"
ben- "Dükkanınız çok güzel,İstanbul'dan da fanatikleriniz var, harika kurabiyeleriniz var
onu söyliyeyim önce
Kaç yıldır var bu dükkan?"
0 - "25 senelik dükkan burası"
ben-"Hep siz mi işlettiniz?"
0 - "Ben,,, 2 senedir burdaayım"
ben-Kendi kendime gülerek, "peki kurabiye severlere bir mesaj verin"
0 - "Buyursun gelsinler"
ben- "peki teşekkürler"
0 - "Güle gülee, yine bekleriz"

Kurabiye yapıp satmak, uzmanlığını bu yönde geliştirmek,ne bileyim,demir doğramacı değil de bir kurabiye dükkanı sahibi olmak çok ilginç bence.
İnsan ne satarsa yüzü ona döner. Necdet'in de yüzü kurabiyeye dönmüş sanki.Sabah sabah gevrek,al al yanaklı...
Kurabiye tarihini de araştırıcam bundan sonra.
İşe Kurabiye Canavarı ile başlayabilirim...
Kurabiye tarifleri de cabası...

..................................... :)

aynı yerde

2009-05-03T05:15:00.005+03:00